بامزی ها در تبریز کندو عسل ده قاب را دزدیدند!!

همه چیز از کندو شروع می شود. زنبورهای عسل (یا علوفه جویان) پس از جمع آوری شهد از گل ها (یا عسلک گیاهان)، آن را در کیسه ای قرار دهید که در گلو قرار می گیرد مقدار زیادی از این مواد را ذخیره کنید.

بنابراین انواع کندو مانند کندو عسل ده قاب و دیگر مدل های آن محل جمع آوری و تبدیل این شهدها و گرده ها به عسل می باشد.

وقتی کیسه پر شد زنبورها برمی گردند به کندو و محتویات کیسه را برگردانید و “غنیمت” را به زنبورهای کارگر منتقل کنید.

دومی به نوبه خود غنیمت را می بلعد و آن را حدود نیم ساعت در بدن نگه می دارد برای کاهش مقدار آب موجود پس از آن، آن را پس می گیرند و در آن قرار می دهند.

لانه زنبوری، انبارهای واقعی به شکل سلول های شش ضلعی که آنها را با موم می بندند. اینجا زنبورهای “فن” وارد بازی می شوند، به این دلیل که بال های خود را تکان می دهند تا بال ایجاد کنند.

جریان هوا که میزان رطوبت را در داخل کندو تنظیم می کند و دما را ثابت نگه می دارد. بعد از سی و شش روز از این «تهویه» عسل به قوام لازم می رسد تا دیگر کپک نمی زند و می تواند به عنوان انبار زمستانی ذخیره شود.

در این مرحله عسل آماده است و زنبوردار می تواند آن را جمع آوری کند. اولین کاری که باید انجام داد این است

عسل یک محصول غذایی است که توسط زنبورهای عسل تولید می شود. شهد آنجاست ماده قندی که گلها برای جذب حشرات تولید می کنند زنبورهای عسل آن را تبدیل به عسل می کنند.

در طبیعت، هر گل شهد متفاوتی تولید می کند و بنابراین انواع عسل های موجود متفاوت خواهد بود. کلمه عسل احتمالاً از شکل هیتی “melit” یا از لاتین آمده است.

سومری ها برای آن ارزش قائل بودند و همچنین توسط مصری ها که ظروف بزرگ پر از عسل را در کنار مومیایی ها قرار دادند تا متوفی با خود به آخرت ببرد.

یونانیان آن را “غذای خدایان” می نامیدند. زیرا از آن در مراسم مذهبی استفاده می شد و رومی ها از آن برای تولید آبجو و میاد استفاده می کردند.

دیدگاه شما با موفقیت ثبت شد.

نظرتان را ثبت نمایید.

شماره همراه شما منتشر نخواهد شد.